Hazal Kaya Ve Enis Arıkan Aynı Liseden Mezun Oldu

Hazal Kaya ile Enis Arıkan'ın dostluğu çocukluk yıllarına dayanıyor; iki oyuncu bir programda bir araya gelerek o döneme ait anılarını ilk kez bu kadar açık biçimde paylaştı.

Enis Arıkan: "Hazal berbat bir çocuktu"

Programda söz alan Enis Arıkan, Hazal Kaya'yı çocukluğundan beri tanıdığını hatırlatarak onu gülerek anlattı. "Hazal yaramaz ve hareketli bir çocuktu, hatta berbat bir çocuktu" dedi. İki ismin yollarının bu denli erken kesişmesi, sektörde pek bilinmeyen bir arkadaşlık hikâyesini gün yüzüne çıkardı.

Hazal Kaya: "Boşanmış bir ailede büyüdüm"

Hazal Kaya, çocukluğuna dair samimi bir tablo çizdi. "Boşanmış bir ailede büyüdüm, herkes benim denyoluklarıma alıştı. Herkes annemden korkuyordu, ben korkmuyordum" diye konuştu. Annesinin kendisini zaman zaman Arıkan'a emanet ettiğini, o dönem oyuncuların sete otobüsle gittiğini, arabayla gidilecekse Enis'in götürdüğünü anlattı.

Okul hayatı da pek kolay geçmemişti Kaya için. "Okuldayken uzaklaştırma aldım, bir günlük. Müdür yardımcısına dedim ki uzaklaştırma günümü bana söyleyin, sete haber vereceğim, iş koysunlar o güne diye söyledim" dedi.

"Taksim kızıydım, benim köyüm orasıydı"

Kaya, büyüdüğü ortamı da anlattı: "Eskiden bu kadar sınıf farkı yoktu. Okula biz otobüsle gidiyorduk. Çok zenginlik içinde büyümedim. Hep Taksim kızıydım, kültürel bir ortam vardı, benim köyüm oraydı." Oyunculuğa geçiş kararının da kolay olmadığını belirtti; kemancılığı ve baleyi bırakarak oyuncu olmayı seçtiğini, konservatuvar okumaktan çekindiğini çünkü ünlüyken konservatuvar okuyana iyi davranılmadığını söyledi.

Hazal Kaya ve Enis Arıkan: "Hakkımız yendi, kimse gak demedi"

İki isim, kariyerlerinin başında yaşadıkları haksızlıklara da değindi. "Sana da bana da bize yapılan bir sürü haksızlığa kimse gak demedi" dediler. Genco'da ikinci rollerde oynarken başrol oyuncularının bile audition'a girdiğini hatırlattılar. "Bizim kariyerimizde arkamıza yaslanabileceğimiz kimse olmadı" diye konuştular.

Maddi sıkıntı da yaşadıklarını açıkça dile getirdiler: "Parasız da kaldık. En çok bizim hakkımız yendi; aksine en son öğütülebilecek insanlar bizmişiz gibi davranıldı, en önce bizi öğüttüler." Kimsenin ekmeğini yemediklerini, hatta başkalarının savunuculuğunu yaptıklarını ama kendilerini hiç savunmadıklarını da sözlerine eklediler.